ความเจริญ

 

นี่คือความรู้สึกที่เกิดขึ้น  ตอนที่นั่งมองกรุงเทพมหานคร อยู่บนรถ     สายไฟโยงยางยุ่งเหยิง    วิธีที่คนขับรถ    ถนนหนทาง  ตลาดห้องแถว ร้านเก่าเก่า  ประตูเป็นซี่ซี่  น้ำเจิ่งนองบนฟุทบาท      ยังอยู่ยังไง  คงจะอยู่อย่างงั้น      สิ่งที่อยู่บนใบหน้าของผู้คน  นั่งเลื่อนลอยเฝ้าร้าน  ..    เหนื่อยล้า   ไม่ต้องการความเปลี่ยนแปลงใดใดอีกแล้ว  หรือมากกว่านี้

 

อยู่อยู่  ฉันก็รู้สึกว่า เมืองไทย อาจจะไม่เจริญไปกว่านี้  อีกแล้ว ล่ะ      ฉันคิดว่า คนส่วนมาก คิดว่า ความเปลี่ยนแปลงมาเร็วเกินไป  และไม่ต้องการมากกว่านี้    วงจรความเจริญรุ่งเรืองของกรุงเทพ  อาจจะถึงจุดอิ่มตัวแล้ว

นี่เป็นเพียงความรู้สึก ในเสี้ยวหนึ่งของฉัน

 

นิว

นับ หนึ่ง สอง สาม ... หลับตา และยิ้มให้กัน
ถ้าความเจริญมันเหมือนแฟชั่น มันคงมาเป็น loop ... มีก้าวหน้า ถดถอย เสื่อมลง แล้วกลับมา "บูม" !

ความเจริญในใจคน อาศัยอยู่บนความเข้าใจตัวเดียว หากเข้าใจแล้ว แม้ประเทศจะไม่ไฮเทค เปลี่ยนแปลงเร็วไว อย่างน้อย น้ำใจ ยังอาจรุ่งเรือง ...

: )
000231
4 ธ.ค. 2549 เวลา 00:45 น.
นิสัยคนไทยใจไหญ่นะนิวพี่น้อยว่า จะเอาที่เดียวดีเลย ไม่ก้าวทีละก้าว แล้วคนขายาวก็ก้าวทน แต่คนขาสั้นก็ก้าวไม่ทัน

เรื่องของพี่น้อยมันระแวงจ่ะตอนนั้น เพราะหายไปบอ่ยๆ กลับมาก็นอน ถามมากก็ทะเลาะกัน ตอนนี้พี่น้อยไม่ระแวงแล้วจะไปไหนก็ไปพี่น้อยอยู่ได้ไม่เดือดร้อน ตอนนั้ลูกสองคนยังเล็ก พี่น้อย ภาษาก็ไม่เก่งนิว ชีวิต ก่าวจะมายืนอยู่จุดนี้ได้ ก็ทนกันน่าดู ภ้าพี่น้อยไม่อยู่ในพระคัมภรี พี่น้อยเลิกกับโลเจ้จไปแล้วจริงๆจ่ะ
002621
4 ธ.ค. 2549 เวลา 01:10 น.
เฮ้อออ
บาล์มว่าความเจริญมันอยู่ในแต่ละสังคม แต่ละวัยไม่เท่ากันค่ะ

บางกลุ่ม ก็ไปถึงไหนตั้งนานแล้ว

แต่บางกลุ่ม ก็ยังอยู่ที่เดิมอยู่เลย
คุยกันคนละเรื่องเลย บางที
002329
4 ธ.ค. 2549 เวลา 17:53 น.
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic